وصف الحال مردها پس از فوت همسر

 

 

 

 

 

وصف الحال مردها پس از

فوت همسر

 

 

مردها کاین گریه در فقدان

 

همســــــــر می کنند

بعد مرگ همســـــــر خود ،

 

خاک بر سر می کنند !

خاک گورش را به کیسه ،

 

سوی منزل مـــی برند !

دشت داغ سینــه ی خـــــود ،

 

لاله پرور می کنند

چون مجانین ! خیره بر دیوار

 

و بر در مــی شوند

خاک زیر پای خود ، از گریه

 

، هــــی ! تر می کنند

روز و شب با عکــس او ،

 

پیوسته صحبت می کنند

دیده را از خون دل ، دریای

 

احمـــــر مــــی کنند !

در میان گریه هاشان ، یک

 

نظر ! با قصد خیـــــر !!

بر رخ ناهیـد و مینـــــا و

 

صنــــــوبر می کنند !

بعدِ چنـــدی کز وفات

 

جانگــــــداز ! او گذشـــت

بابت تسلیّت خــود ! فکـــر

 

دیگـــــر مـــی کنند

دلبری چون قرص ماه و

 

خوشگل و کم سن و سال

جانشیـــــن بی بدیل یار و

 

همســــــر می کنند

کــج نیندیشید !! فکــر

 

همســــــر دیگر نیَند !

از برای بچه هاشان ، فکر

 

مـــادر مـــی کنند !!