خرید بک لینک

درباره سایت

NEW

آخرین مطالب

امکانات وب

اختراعات جدید

 

می گویند که در قرن بیست و یکم، هیچ گاه نباید گفت «غیر ممکن است». در این دنیای تکنولوژی و علم و صنعت که هر روز اختراعی جدید به ثبت می رسد و «غیر ممکنی» به ممکن تبدیل می گردد، باید انتظار هر نوآوری جدیدی را داشت. در صنعت هوا فضا، این نوآوری این بار، X-29 است.  هواپیمای X-29 طرح نامعمول بال رو به جلو X-29 شبیه به هواپیمایی است که تقریباً به عقب پرواز می کند. اما اشتباه نکنید! چنین نیست. این هواپیما، از بال های رو به جلو بهره می جوید. اندیشه هواپیماهایی با بال های رو به جلو، از سال های جنگ جهانی دوم در ذهن طراحان هواپیمایی نقش بسته بود، اما محدودیت های سازه ای اجازه ساخت چنین هواپیمایی را نمی داد. بال های چنین هواپیمایی می بایست به اندازه کافی قدرتمند باشند که نیروی عظیم ناشی از جلوگرایی و مقاومت بال ها در برابر هوا را با آن سرعت، خنثی کنند. حتی آلمانی ها، هواپیمایی با بال های رو به جلو با نام Ju-287 طراحی کردند که در آن زمان به دلیل عدم وجود مواد کامپوزیتی و فناوری لازم برای به کارگیری آن ها در چنین هواپیمایی، این طرح شکست خورد. اما این طرح جالب، تا سال ها به فراموشی سپرده شد. در در اویل دهه 80، محققان مرکز هوافضایی شرکت ناسا، به تدریج حیاتی دوباره به این تفکر بخشیده و هواپیمایی را با نام X-29 متولد ساختند.  عبور بهتر هوا به شکل همگرا از روی بال ها هواپیمای X-29 یک هواپیما مانند تمام هواپیماهای نسل چهارم بود و شباهت های فراوانی میان این هواپیما و هواپیما های معمولی دیگر دیده می شد، اما آنچه که این هواپیما را از دیگر هواپیما ها متمایز می کرد، طراح خاص بال های رو به جلوی آن بود. طرح بال رو به جلو با ترکیب بالچه هایی در جلو یا همان کانارد ها، وسیله ای بود که بنا بر انتظار محققان ناسا، می بایست قدرتی خاص در انجام مانور در سرعت های بالا و اکثراً مافوق صوت، برای هواپیما به ارمغان آورد. از هواپیمای X-29، تنها دو فروند با نام های شماره یک و شماره دو توسط شرکت گرومن ساخته شد. هواپیمای شماره یک، نخستین پروازش را در 14 دسامبر 1984 و هواپیمای شماره 2، نخستین پروازش را در 23 می 1989 انجام داد.   هواپیمای X-29 شماره دو در زاویه حمله بسیار بالا حال ببینیم رمز مانورپذیری بالای این جنگنده در چه بود: اگر به شکل 1 نگاه کنید، می بینید که در هواپیماهای معمولی، هوا پس از رد شدن از روی بال ها تمایل به واگرایی دارد، یعنی در قسمت پشت هواپیما به راحتی پخش می شود. در حالی که در هواپیمای X-29 عکس قضیه صادق است و هوا تمایل به رفتن به سمت ریشه بال دارد. این ویژگی باعث می شود که در مواقعی که هواپیما در حال اوجگیری با زاویه زیاد حمله است، جریان هوا روی بال کاهش آن چنانی نیافته و در نتیجه شهپر ها و دیگر اجزای کنترلی کار خود را به خوبی انجام دهند. اصلی ترین قسمتی که در X-29 وظیفه تنظیم اوج گیری هواپیما را به عهده داشت، کانارد ها یا بالچه های جلوی هواپیما بود. نوآوری دیگر در سطوح کنترلی این هواپیما، فلپ-شهپر ترکیبی این هواپیما یا Flaperons بود. فلپ-شهپرهای این هواپیما، بالچه هایی در لبه فرار این هواپیما بودند که هم در نقش فلپ برای افزایش برا و کمک به عملکرد کاناردها هم در نقش شهپرها برای دور زدن هواپیما عمل می کردند.  در ابتدای طراحی این هواپیما، مهندسان با مشکلاتی نیز مواجه شدند که از جمله آن می توان به عدم پایداری هواپیما در سرعت های زیر صوت اشاره کرد. این مشکل، با افزودن یک پردازنده مخصوص تنظیم عملکرد کاناردها و دیگر سطوح کنترلی که در هر ثانیه، 40 بار به تنظیم دوباره موقعیت کاناردها می پرداخت، رفع شد. هر یک از سه کامپیوتر مخصوصی که در هر لحظه وضعیت پرواز را چک می کردند، خود دارای کامپیوتر های پشتیبان بودند که در صورت بروز اشکال در هریک، کامپیوتر پشتیبان به کار می افتاد و وظیفه کامپیوتر معیوب را بر عهده می گرفت. در طراحی بال های X-29، از طرح بال های فرابحرانی یا Supercritical استفاده شده بود. همانطوری که می دانید، امواج ضربه ای که هنگام پرواز با سرعت صوت به وجود می آیند، باعث ایجاد پسای فراوانی می شوند. بال های فرابحرانی که سطح بالایی صاف تری دارند به تاخیر در ایجاد شدن امواج ضربه ای در سرعت صوت کمک کرده در نتیجه پسای کمتری به هواپیما وارد می شود. هواپیمای شماره دوم نیز پس از تولید، آزمایشات بسیاری را انجام داد. این هواپیما، برای آزمایش مانورپذیری هواپیما در زوایه های حمله یا همان زاویه ی اوجگیری بسیار بالا به کار گرفته شد. نتیجه های این آزمایشات، واقعاً درخشان بود، چرا که هواپیمای شماره دو، توانسته بود که در زاویه حمله 67 درجه نسبت به سطح پرواز معمولی، ویِژگی های آیرودینامیکی خود را کاملاً حفظ کند. برای درک بهتر موضوع، خوب است بدانید که بیشترین زاویه حمله ای که هواپیمای توانای F-14 تامکت می تواند در آن ویژگی های دینامیکی خود را حفظ نماید، از 37 درجه بیشتر نیست! این ویژگی بسیار عالی هواپیمای X-29 که به مدد طراحی بی نظیر بال های رو به جلو و کاناردهای آن صورت گرفته بود، تحسین همگان را برانگیخت. جالب است که این توانایی فوق العاده، بدون استفاده از فلپ های لبه حمله یا Slat های معمول در اکثر هواپیماهای امروزی یا سیستم های تغییر جهت رانش موتور به دست آمده بود. X-29 در سرعت های مافوق صوت، یک اعجوبه بود، چرا که کاهش فوق العاده پسا به لطف استفاده از بال های جلوگرا، کنترل پذیری فوق العاده با استفاده از کاناردهای بی نظیر آن و قابلیت رسیدن به 67 درجه زاویه حمله بدون از دست دادن نیروی برا واقعاً از این هواپیما یک پرنده بی همتا ساخته بود.

هواپیمای X-29 یک هواپیمای تک سرنشینه است که دارای طولی معادل 14 متر و دهنه بال 8 متر است. هر دو نمونه تولید شده از X-29، به یک موتور توربوفن F404-GE-400 تجهیز شده بودند که توانایی لازم را برای انجام تست های مختلف بر روی هواپیما را فراهم می کرد. بال های این هواپیما به طور عمده ای از مواد کامپوزیتی ساخته شده اند که استحکام و سبکی وزن آن ها در این کاربرد مورد نظر است. تنها تفاوت میان نمونه شماره یک و نمونه شماره دو، وجود یک چتر کاهنده سرعت در انتهای دم هواپیمای شماره دو است که این هواپیما را از نمونه اول متمایز می سازد. سازه اصلی هواپیما نیز از آلیاژ آلومینیوم و تیتانیوم ساخته شده است که مقاومتی عالی برای رژیم های مختلف پرواز را فراهم می آورد. طراحی این هواپیما و البته موفقیت آن، وعده ای به طراحان آینده برای طراحی هواپیماهایی با قابلیت های چشمگیر بود. الهام های طرح بال های این هواپیما، به خوبی در بال های ذوزنقه ای هواپیمای نوین F-22 و بال های جلوگرای هواپیمای سوخو 47 روسی مشخص است که گشایش فصل تازه ای را در طراحی هواپیمایی نوید می دهد.

 


 
 

اولین پرواز تجاری ایرباسA380 - بزرگ ترین هواپیمای مسافربری جهان - انجام شد.
دیگر خبرنگارها و عکاس ها محوطه پرواز فرودگاه سیدنی را خالی کرده بودند؛ مراسم استقبال به پایان رسیده بود و حالا رهگذران هم می توانستند هنگام عبور از جاده بوتانی در حومه شهر، یک سکان عمودی بسیار بزرگ را ببینند که آرم آبي و طلايي شركت هواپيمايي سنگاپور روی آن به چشم می خورد. غول جدید آسمان ها بعد از اولین شیفت کاری اش در حال استراحت بود.



از همان ابتدای دهه70 میلادی، بوئینگ 747 - بی هیچ رقیبی - به سلطان کلاس هواپیماهای مسافربری پرظرفیت و دورپرواز بدل شد. فکر ساختن یک هواپیمای مسافربری جدید که روی 747 را کم کند، سال ها ذهن تمام رقبای بوئینگ را به خودش مشغول کرده بود؛ اما هیچ کس جرأت ورود به این بازار حساس را نداشت.



تحقیقات نشان می داد در عرصه ساخت هواپیماهایی با گنجایش بیشتر از 500 مسافر، جا فقط و فقط برای یکی از رقبا وجود دارد؛ سرانجام ایرباس در اوایل دهه90 تصمیم گرفت دل به دریا بزند. در سال1994، طراحی جت غول پیکر جدید با نام اولیه 3XX شروع شد و پس از 6سال، هيات مدیره ایرباس، بودجه ای 8/8میلیارد یورويی را برای ساخت هواپیمایی 2 طبقه با ظرفیت بیشتر از 800 نفر و به اسم A380 تصویب کرد.



پس از ماه ها حدس و تردید، در ژانویه2005 (دی 1383 كه تقريبا همزمان بود با شروع كار همشهري جوان!) از اولین فروند آن در کارخانه مرکزی ایرباس در تولوز فرانسه پرده برداری شد و 3ماه بعد، فرودگاه همین شهر شاهد اولین پرواز آزمایشی A380 بود. از همان زمان، پروازهای آزمایشی زیادی به نقاط مختلف دنیا انجام شد تا سوپرجمبو در فرودگاه ها و شرایط جوی و جغرافیایی متنوع تست شود.



ایرباس برای دریافت اولین سفارش ها از سوی شرکت های هواپیمایی، زیاد معطل نماند؛ فقط یک قلمش اين بود؛ هواپیمایی امارات در سال2003 (یعنی 2سال قبل از اولین پرواز آزمایشی)، قراردادی را برای خرید 43 فروند A380 امضا کرد. تا به امروز هم ایرباس، 165 سفارش از 14 شرکت هواپیمایی دریافت کرده است.

طراحی
ایرباس جدید فعلا در 2مدل فروخته می شود؛ 800 - A380 مسافربری است و می تواند در هر سفر، 555 نفر را در 3 کلاس یا 853 نفر را در یک کلاس (538 مسافر در طبقه پایین و 315 نفر در طبقه بالا) جابه جا کند. برد پرواز این مدل،15هزار و 200کیلومتر است و Fو 800- A380 هم مدل باری هواپیماست و می تواند 150 تن بار را تا مسافت10هزارو 400کیلومتر منتقل کند. قرار است در آینده یک مدل دیگر (900 - A380 ) هم به بازار بیاید؛ مدلي که توانایی حمل 960 مسافر را به مقصدهایی دورتر خواهد داشت.



کابین خلبان و تجهیزات هدایت A380 ، مشابه سایر تولیدات ایرباس است تا به این ترتیب در هزینه های آموزش کادر پروازی صرفه جویی شود. تربیت خلبان برای هواپیماهای جدید هم جزء هزینه های قابل توجهی است که شرکت های هواپیمایی هنگام تصمیم گیری درباره خرید های جدیدشان، آنها را در نظر می گیرند.

A380 م4موتور دارد و روی آن می شود 2 نوع موتور مختلف نصب کرد؛ Trent 900 محصول رولزرویس و GP7000، محصول مشترک جنرال الکتریک و پرت اند ویتنی. سروصدای کم (طبق استانداردهای جدید هوانوردی) یکی از شاخص های مهم براي طراحی A380 بود که هر دوی این موتورها، از پس برآورده کردن آن برمی آیند.



همانند ماشین های مسابقه (مطلب هفته قبل این صفحه را ببینید)، فیبر های کربن و سایر مواد کامپوزیت سبک و مقاوم، به مقادیر فراوان در ساخت بدنه و اجزای A380 - به خصوص در بال ها و سکان های آن - به کار رفته اند. سبک تر درآوردن چنین هواپیمایی، تاثیری اساسی در پایین آوردن میزان مصرف سوخت و افزایش برد آن دارد؛ در همین راستا از مصالح جدیدی مانند آلیاژهای قابل جوشکاری آلومینیوم هم در ساخت A380 استفاده شده است.



ارابه های فرود A380 از 22 چرخ تشکیل شده؛ 2 پایه زیر بال، هر یک با 4 چرخ، 2 پایه مرکزی زیر بدنه هر یک با 6 چرخ و 2 چرخ در دماغه هواپیما. به این ترتیب هواپیما می تواند یک چرخش 180درجه ای را در 5/56متر انجام دهد که 5/3متر از 60متر استاندارد ابعاد فرودگاه ها کمتر است.

مثل سایر محصولات ایرباس، قطعات اصلی A380 در 4 کشور فرانسه، انگلستان، آلمان و اسپانیا (که سهامداران اصلی شرکت هستند) تولید می شود. سپس این قطعات - بسته به ابعادشان - به روش های مختلف (زمینی، دریایی و هوایی) برای مونتاژ نهایی به کارخانه تولوز فرستاده می شوند.



تحقیق و توسعه برای شرط بندی بزرگ
پنجشنبه گذشته، اولین هواپيماي ايرباس A380 از فرودگاه شانگي سنگاپور به سيدني پرواز کرد و سرانجام بعد از 18ماه تاخیر، استفاده تجاری از این غول 2طبقه شروع شد. مسافران این پرواز خاص، بليت هايشان را از یک حراج در eBay خريده بودند (با اين كار مبلغ 9/1ميليون دلار براي مصارف خيريه جمع آوري شد).



شروع فعالیت تجاری A380 را می شود نشانه اتمام دوره تحقیق و توسعه برای ساخت آن بدانیم و از این به بعد باید تماشا کرد و دید آیا در عمل، آخرین محصول ایرباس به برگ برنده این هواپیماساز اروپایی تبدیل می شود یا نه، یک برگ سوخته در شرط بندی بزرگ از آب درمي آيد. تصميم براي ساخت يك هواپيماي مهم و جديد، همیشه به معني «شرط بندي روي شركت» است.

عین این شرایط حدود 4دهه پیش در مورد بوئينگ747 هم وجود داشت؛ همان هواپیمایی كه امروزه A380 ادعای جانشینی آن را دارد. اولين جمبوجت، 38سال پيش وارد سرويس شد. در آن زمان، فشارهاي مالي براي تحقیق و توسعه 747، شركت قدرتمند بوئينگ را تقریبا به زانو درآورده بود اما جهش بزرگی که در ظرفيت و تعداد صندلی ها اتفاق افتاد
( 375صندلي در مقايسه با بزرگ ترین هواپيماي موجود در آن زمان يعني DC8 مك دانل داگلاس با 250صندلي)، اقتصاد پروازهای طولاني را اساسا دگرگون كرد.



شرط بندي بوئینگ روي 747، نتیجه ای رؤیایی به همراه آورد. بوئينگ747 سال ها بی رقیب ماند، 1400فروند از آن به فروش رفت و همین، آن را به هواپيمايي با سودآوري بي نظير تبدیل کرد.





حالا ايرباس با ساختن A380 نمادي درست كرده تا ذهن مسافران را در تمام جهان تسخير كند. مسئولان ایرباس قبلا اعلام کرده بودند باید 420فروند از غول 2طبقه شان بفروشند تا پروژه A380 به نقطه تعادل سود و زيان برسد (هرچند الان مسلما به اين تعداد - به علت تاخیرهای زیاد در توليد انبوه و کاهش ارزش - اضافه شده). در اين صورت A380 را می شود به معنای واقعی يك «تغييردهنده بازي» به حساب آورد که بقیه بايد با قوانين جديد آن بازي كنند.



ایرباس در حال عبور از مسيري طولاني و پرفراز و نشيب است و فقط تا به امروز 20ميليارد يورو پای این پروژه ریخته؛ پس چند سال باید صبر کرد تا مقدار اثربخشی این پول مشخص شود. با اين حال برای پیشرفت، راهی جز تحقیق، توسعه و عمل به تحقيقات وجود ندارد.
 


 


صدای آسمان، گروه هوافضا: مشتاقان صنعت هوانوردی و مسافرت های هوایی سراسر دنیا بعد از انتظار طولانی شاهد پرده برداری بویئنگ از محصولات جدید خود (۷۸۷دریم لاینر) بودند.

ایرباس هر سال رقابت تنگاتنگی با بوئیگ در زمینه سفارش ساخت هواپیما دارد. گرچه هر دو سازنده هواپیماهای متنوعی از تک-راهرویی گرفته تا هواپیماهای عظیم دارند، اما هواپیماهای آنها همیشه مستقیما در رقابت با یکدیگر نیستند. در عوض برای بردن در رقابت، آنها هواپیماهایی کمی کوچکنر و یا بزرگتر از هواپیماهای رقیب ارائه می دهند. بطور مثال A380 کمی بزرگتر از بوئینگ 747 ساخته شده است.
شرکت بوئینگ تا کنون ۶۴۲ سفارش برای این جت دریافت کرده است. اولین شرکتی که جت سفارشی خود را دریافت خواهد کرد شرکت هواپیمایی ژاپنی آل نیپون است و علت قرار گرفتن در صدر این است که ۵۰ سفارش برای این جت ثبت کرده است.
این بوئینگ اولین هواپیمایی است که از سال ۱۹۹۵ یعنی زمانی که بوئینگ اولین پرواز خود را انجام داد به طور کامل از طراحی جدید و متفاوتی نسبت به گذشته برخوردار است.
ساخت این جت جدید برای بوئینگ بسیار مهم بود زیرا باید به محصول جدید ایرباس یعنی A380 پاسخی درخور می داد. البته هواپیمای بسیار پیشرفته ایرباس A380 نیز احتمالا سال ۲۰۱۱ به پرواز در خواهد آمد.
نکته قابل توجه در همین زمینه این است که درحالیکه سفارش دهندگان خرید محصول جدید بوئینگ شرکت های هواپیمایی هستند اما در این بین یکی از بوئینگ های جدید را یک فرد ثروتمند عرب برای استفاده شخصی سفارش داده است.


 











  

 

 
 


یکی از موفق ترین اتومبیل ها در مسابقات تورینگ آلمان که به DTM معروف است می رود تا برتری خود را در پیست مسابقات سرعت به طرف جاده ها نیز گسترش دهد. مرسدس CLK DTM AMG  وارث ویژگی های مدل مسابقه ای DTM بوده که فاتح این مسابقات نیز شده و شامل تمامی پارامترهای لازم برای سریعتر رفتن است.

مرسدس CLK طی سال 2003 میلادی در ده مسابقه ای که شرکت کرد در 9 مسابقه به مقام اول دست یافت .

در این مرسدس جدید بسیاری از قسمتهای  بدنه  از مواد سبک وزنی از جنس الیاف کربن منتهی نمونه تقویت شده آن تشکیل شده و بالچه عقب در سرعتهای بالا نیروی عمودی لازم را برای پایداری بوجود می آورد . به طور مثال زمانیکه خودرو با سرعت 200 کیلومتر در ساعت در حال حرکت است میزان نیروی عمودی وارده به اکسل عقب 36 کیلوگرم است.و این را هم باید اظافه کنم که از این خودروی استثنایی فقط 100 دستگاه تولید می شود.

ویژگی ها:

1. پیشرانه هشت سیلندر V شکل سوپر چارجر به حجم 5/5 لیتر ساخت AMG

2. بهبود کیفیت سیستم خنک کنندگی روغن و هوا

3. گیروبکس با کارایی بالا

4. مجموعه کاملا جدید فنر بندی و کمک فنر

5. تایرهای اسپرت ساخت دانلوپ

6. دیسک های ترمز کامپوزیتی بسیار بزرگ

7. طراحی کابین به سبک اتومبیل های مسابقه ای تورینگ

8. نشانگر جدید همراه با درجه دور شمار LED

سایر مشخصات مرسدس CLK DTM AMG :

فاصله دور محور جلو و عقب            2722 میلیمتر

طول کلی                                    4650 میلیمتر

عرض                                         1800 میلیمتر

ارتفاع                                        1360 میلیمتر

وزن                                            1748 کیلوگرم

شتاب از 0 تا 100 کیلومتر               9/3 ثانیه

میانگین مصرف بنزین             7/13 لیتر در صد کیلومتر

 مرسدس CLK DTM AMGمرسدس CLK DTM AMG

 برای ديدن عکس با اندازه واقعی اينجا کليک کنيد                اندازه واقعی عکس اينجا کليک کنيد

 

 




سرویس اخبار خارجی ایتنا - به گفته سخنگوی سونی، این شرکت قصد دارد با متوقف ساختن خط تولید تلویزیون های تخت، تمرکز بیشتری بر تولید تلویزیون های LCD و همچنین تلویزیون های OLED داشته باشد.

 

برچسب: اختراعات,جدید,اختراع"ختراع,جدیددنیا"جدیدترین,اختراع,دنیا"جدیدترین,اختراع, نویسنده: دوستان تاريخ: سه شنبه 29 اسفند 1391 ساعت: 15:21

صفحه بندی

آرشیو مطالب

پيوندهای روزانه

لینک دوستان

خبرنامه