آتش مردم را به سوي مكان قيامت فراري مي دهد

آتش مردم را به سوي مكان قيامت فراري مي دهد

از حوادث بزرگي كه رسول الله- صلي الله عليه و سلم- از آن خبر داده و قبل از قيامت روي مي دهد خروج آتش در يمن است كه مردم را به سوي مكان قيامت سوق مي دهد. گمان مي شود كه آن حد فاصل بين دنيا و آخرت است. آن آخرين علامت قيامت و شديدترين آن است كه در آن مردم دچار بلا و نارحتي مي گردند.

خواننده عزيز با من آن روز را به تصوير بكش كه در آن آتش از عمق دريا بيرون مي آيد و همه چيز را مي سوزاند و ترس شديدي سواره و پياده را فرا مي گيرد و آنها را به سوي مكان واحدي روانه مي گرداند. مسافت هاي طولاني براي كساني كه فرار مي كنند كوتاه مي شود و در تمام شب و روز آن آتش ملازم و همراه ايشان است. و كساني كه با حالت پياده فرار مي كنند هنگامي كه خسته مي گردند و ديگر توان فرار را ندارند آتش از پشت سر آنها را شكار مي كند و يكباره مي بلعد.

و دليل بر اين حادثه وحشتناك روایتی صحیح از رسول الله- صلي الله عليه و سلم- كه فرمود:* (قيامت برپا نمي گردد تا ده نشانه آن نيايد كه عبارتند از:1.دخان2.دجال3.دابه4. طلوع نمودن خورشيد از غرب5.نزول عيسي بن مريم - صلي الله عليه و سلم- 6.يأجوج و مأجوج7و8و9. روي دادن سه خسوف كه يكي در مشرق، يكي در مغرب و ديگري در جزيرة العرب روي مي دهد10.آتشي كه از يمن خارج مي شود و مردم را به سوي مكان قيامت فراري مي دهد.)

اما مكان خروج آن آتش عظيم سرزمين يمن است كه در عمق بندر عدن از درياي سياه روي مي دهد. از رسول الله- صلي الله عليه و سلم- روايت است كه فرمود:**وَنَارٌ تَخْرُجُ مِنْ قُعْرَةِ عَدَنٍ تَرْحَلُ النَّاسَ** (و آتشي از عمق عدن خارج مي شود كه مردم را كوچ مي دهد.) -وهمچنین روايت است كه رسول الله- صلي الله عليه و سلم- فرمودند:** سَتَخْرُجُ نَارٌ مِنْ بَحْرِ حَضْرَمَوْتَ قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ تَحْشُرُ النَّاسَ** (آتشي از درياي سياه قبل از روز قيامت خارج خواهد شد كه مردم را جمع مي نمايد.)

و از آنچه رسول الله- صلي الله عليه و سلم- در بيان اين حادثه عظيم خبر داده مراتب حشرشوندگان است. مردم يك مرتبه جمع نمي گردند بلكه حشر نيكوكاران با فاسدان فرق مي كند. صالحان سواراني هستند كه آن را مي فهمند و خواهان آن هستند و عابداني مي باشند كه مشمول رحم و فضل پروردگار شده اند و غير از آنها كساني كه همراه آنها پشت سرشان سوار شده اند نيز مشمول اين رحمت قرار مي گيرند.

اما اشرار و مفسدان از كافران و منافقان، ملائكه بر وجوهشان آنها را مي كشند و آنها را در آتش مي اندازند. در حديث رسول الله- صلي الله عليه و سلم- آمده است:**أَنَّ النَّاسَ يُحْشَرُونَ عَلَى ثَلَاثَةِ أَفْوَاجٍ فَوْجٌ رَاكِبِينَ طَاعِمِينَ كَاسِينَ وَفَوْجٌ يَمْشُونَ وَيَسْعَوْنَ وَفَوْجٌ تَسْحَبُهُمْ الْمَلَائِكَةُ عَلَى وُجُوهِهِمْ وَتَحْشُرُهُمْ إِلَى النَّارِ**^[17] (مردم بر سه دسته حشر مي شوند: دسته اي سواره هاي فهميده اي هستند و دسته اي ديگر پياده هايي هستند و بر زمين كشيده مي شوند و دسته اي ديگر ملائكه بر وجوهشان آنها را مي كشند و به سوي آتش آنها را جمع مي نمايند.)

اين قسمتي از آن حادثه بزرگ است كه در آن مؤمنان اكرام مي شوند و با حالت سواره حشر مي گردند و كافران با ذلت و خواري بر وجوهشان حشر مي شوند. اين حادثه مقدمه اي براي روز قيامت است كه در آن خداوند بندگانش را گرامي مي دارد و كافران را ذليل و پست مي گرداند.